The Empress

İmparatoriçe kartına baktığımızda karşımıza yalnızca bereketi temsil eden bir kadın değil, hayatın kendisini üretme ve büyütme kapasitesi çıkar. Doğanın ortasında oturan İmparatoriçe'nin çevresindeki ağaçlar, buğday başakları, akan su ve yemyeşil toprak, kartın merkezindeki düşünceyi güçlendirir: Hayat yalnızca kurulmaz, aynı zamanda beslenir. Bir şeyin var olması ile gelişmesi arasında fark vardır ve İmparatoriçe tam olarak bu gelişme alanında durur.

Fakat bu kartı yalnızca annelik veya kadınlıkla sınırlandırmak doğru olmaz. İmparatoriçe'nin temsil ettiği üretkenlik herkesin hayatında bulunabilecek bir kapasitedir. Bir çocuğu büyütmek, bir ilişkiyi beslemek, bir sanat eseri yaratmak, bir işi geliştirmek veya uzun zaman isteyen bir fikre sabır göstermek aynı temel prensibe dayanır: Bir şeyi büyütmek için ona düzenli olarak yaşam vermek gerekir.

İmparatoriçe bu yüzden doğrudan sonuç peşinde koşmaz. Toprağa ekilen tohumun ertesi gün ağaç olmasını beklemez. Onun dünyasında zaman, büyümenin bir parçasıdır. Bu yönüyle kart bize kontrol ile bakım arasındaki farkı gösterir. Kontrol etmek, sonucu zorlamak ister; bakım vermek ise gerekli koşulları oluşturur ve gelişmenin kendi ritmine izin verir.

Campbell'ın kahramanın yolculuğu modelinde bu kart 1. aşama olan “Sıradan Dünya” (Ordinary World) ile ilişkilendirilir. Yolculuk başlamadan önceki tanıdık düzendir; güvenlidir ama giderek daralır. Bu aşamanın psikolojik görevi mevcut düzenin bedelini fark etmektir. Büyük Arkana'nın Deli'den Dünya'ya uzanan yolculuğunda kart 3. duraktır: Başrahibe kartının ardından gelir ve İmparator kartına geçişi hazırlar.

Üç; yaratımın, büyümenin ve ifadenin sayısıdır. İki karşıtın birleşmesinden üçüncü bir şeyin doğmasını anlatır. Aynı sayısal ailede Asılan Adam ve Dünya kartları yer alır.

Venüs sembolü ve kadın figürünün rahat, koruyucu duruşu güzellik, sevgi, yaratıcılık ve bedensel yaşamla bağlantıyı destekler.

Venüs. Venüs sevginin, uyumun, hazzın, güzelliğin ve değer verme duygusunun gezegenidir. Golden Dawn unvanı “Kudretlilerin Kızı”dır. Venüs'ün simgesi olan ayna ve haç, aynı zamanda simyada bakırın işaretidir. Venüs Boğa ve Terazi'yi yönetir, Balık'ta yücelir; Koç ve Akrep'te zarar, Başak'ta düşüş konumundadır. Geleneksel astrolojide “küçük talih” olarak anılır. Yanındaki kalkanın üzerinde Venüs sembolü yer alır. Buğday başakları Venüs'ün Boğa tarafını, başındaki on iki yıldızlı taç ise zodyağın on iki burcunu çağrıştırır. Venüs Güneş'in çevresini 225 günde dolaşır ve gökyüzünde sekiz yılda bir neredeyse aynı noktalara dönerek beş köşeli bir yıldız çizer; bu düzenli ritim kartın bereket döngüsüyle uyumludur. Venüs'ün güzellik, haz ve değer verme alanı, İmparatoriçe'nin hayatı besleme ve büyütme gücüdür. Boğa yanı toprağın verimliliğini, Terazi yanı uyum ve estetiği taşır. Haritada Venüs'ün konumu, insanın neyi değerli bulduğunu ve sevgiyi nasıl alıp verdiğini anlatır; İmparatoriçe bu değerin büyütülmesidir. Venüs'ün gölgesi sahiplenme, aşırılık ve sevgiyi kontrol aracına çevirmektir. Venüs'ün zarar gördüğü Koç ve Akrep'te sevgi ya sabırsızlaşır ya da sahiplenmeye dönüşür.

Buğday, Antik Yunan'da Demeter'in, Roma'da Ceres'in simgesidir ve toprağın bereketini, hasadı ve annelik döngüsünü anlatır. Akan su, hemen her gelenekte hayatın kesintisiz akışını ve yenilenmeyi simgeler. On iki yıldızlı taç, hem yılın on iki ayını hem de zodyağın on iki burcunu çağrıştırarak bereketin kozmik bir düzene bağlı olduğunu gösterir.

Anahtar kavramlar: bereket, yaratım, besleme, beden, haz. “İmparatoriçe”, Latince “imperatrix” sözcüğünden gelir ve hükmeden kadını anlatır. Kart adı, otoritenin yalnızca yönetmekle değil, yaşamı doğurmak ve beslemekle de kurulabileceğini anlatır.

Arketipsel açıdan İmparatoriçe Büyük Anne, Yaratıcı ve Besleyici figürdür. Fakat onun bilgeliği yalnızca vermek değildir. Hayatın kendi ritmine güvenmektir. Her şeyin hızlandırılabileceğine inanan bir dünyada İmparatoriçe bize bazı şeylerin ancak zaman içinde olgunlaşabileceğini hatırlatır.

Kartın gölge tarafı ise tam bu noktada ortaya çıkar. Fazla korumak, beslemek yerine bağımlı hâle getirmek anlamına gelebilir. Sevgi sahiplenmeye, şefkat müdahaleciliğe, bolluk ise aşırılığa dönüşebilir. Kişi kendisini sürekli başkalarına vererek kendi kaynaklarını tüketebilir. İmparatoriçe'nin olgun hâli kendini feda etmek değil, hem kendisini hem çevresini besleyebilecek bir bolluk yaratmaktır.

İmparatoriçe ters açıldığında bereketin akışı ya tıkanır ya da taşar. Yaratıcılık kuruyabilir, kişi kendini üretken hissetmeyebilir veya kendi bedenini ve ihtiyaçlarını ihmal edebilir. Diğer yönde ise sevgi sahiplenmeye, bakım kontrol aracına, şefkat boğucu bir müdahaleye dönüşür. Kişi başkalarını beslerken kendi kaynaklarını tüketebilir. Ters İmparatoriçe, büyütmek istediğimiz şeye yaşam mı verdiğimizi, yoksa onu kendimize bağımlı mı kıldığımızı sorgulatır.